Arno: De moeilijke dagen liggen achter ons

De afgelopen twee weken begint het weer langzaam aan wat beter te worden en het is bijna al zover dat ik de grasmaaier uit de garage moet gaan halen. Op zo’n moment weet je zeker dat het mooie weer voor hardlopen en fietsen er aan zit te komen. Vergeet ik bijna het zwemmen, maar dat doen we momenteel toch nog binnen dus dat is geen probleem weer-technisch. Daar hebben we momenteel het probleem dat die gesloten is. Op het moment van schrijven zijn een heleboel zaken gesloten en is iedereen gedoemd om thuis binnen te zitten en zich daar te vermaken. Ik kan je vertellen dat is killing voor je motivatie wat sport en voeding betreft. Zo ervaar ik het dat tenminste, maar ik ben wat dat betreft een raar persoon. Als ik eenmaal goed bezig ben met sporten en met het dieet dan is alles in harmonie en niets aan de hand, maar raakt er iets uit balans zoals bijvoorbeeld nu het sporten, dan is het hek van de dam en gaat op één of andere manier alles een stuk minder, dus ook het dieet. Dit is iets daar hoop ik in mijn volgende blog weer op terug te komen en te kunnen zeggen dat alles weer helemaal op de rit is en ik een manier heb gevonden om hier mee om te gaan.

De titel “de moeilijke dagen liggen achter ons” had ik bedacht aangezien de feestdagen en het koude weer achter ons liggen. Sinterklaas en kerst zijn natuurlijk de moeilijkste periode om aan de lijn zijn, zeker als je zoveel van chocolade houd als ik. Het koude weer is natuurlijk demotiverend wat sporten betreft aangezien je dan een stuk minder snel naar buiten gaat voor een rondje hardlopen. Zeker als het regent vind ik dat een hele uitdaging. Nu is de titel eigenlijk niet meer relevant, want ik heb juist het idee dat het hele thuis zitten mij nu tegen werkt en dat dit juist een moeilijkere periode is. Ik zal proberen uit te leggen hoe mijn brein werkt op een normale werkdag en een werkdag in deze situatie.

Op een normale werkdag word ik ’s morgens wakker en dan ben ik nog sterk en gemotiveerd en maak ik mijn ontbijt en lunch voor de hele dag. Die zijn over het algemeen heel streng, want ja die motivatie zit er nog goed in. Dus dan ben ik eenmaal op mijn werk en heb ik wel toe aan een maaltijd en dan wordt ik al wat zwakker en begin ik te denken bij mezelf, is dit alles wat ik meegenomen heb? Nou ja maar zo goed mogelijk proberen te verdelen over de dag, dan lijd je de minste honger is dan de insteek. Dus zo eet ik op een werkdag lekker gestructureerd en streng en aangezien ik de hele dag dan al streng geweest ben, wil ik dat niet in de avond uurtjes niet gaan verpesten en dus word het avond eten ook gezond.

Nu is de situatie heel anders, ik wordt een kwartier voor dat ik aan het werk ga wakker en ga in mijn kloffie achter de computer zitten. Halverwege de ochtend loop ik naar keuken en op dat moment weet ik al niet eens meer hoe ik het woord motivatie moet spellen. Dus er wordt een heerlijk ontbijt getoverd en dat neem ik mee naar het kantoor. Dan wordt het op een gegeven moment tijd om te lunchen en komt mijn vriendin vragen wat we gaan lunchen. Eerste ga ik dan even tegen haar aan zeuren dat we nog steeds niet kunnen zwemmen en daarna stemmen af wat voor een veel te grote maaltijd we gaan verorberen. Halverwege de middag beginnen mijn hersenen alweer te klagen over eten, mijn buik niet want die zit nog hartstikke vol, maar ja je zit thuis dus alles is voorhanden dus ja een klein tussendoortje moet kunnen is dan de gedachte. Tegen de tijd dat het avond eten wordt besproken heb je al zoveel gegeten dat de gedachten al helemaal zijn omgeslagen naar “dat kan er dan ook nog wel bij” een gedachte die zo verkeerd is, maar hier gaat aan gewerkt worden dus.

Oftewel dat thuis werken is niet geheel aan mij besteed wat voeding betreft. Als het gaat om ontspanning is het wel een goede. Er zitten meer uren in mijn dag voor mijn gevoel. Ik hoef niet vroeg naar bed aangezien ik die ochtend niet nog een uur moet rijden naar mijn werk en dat uurtje benut ik vervolgens heerlijk in bed. Het goede slapen, dat dus ook heel gezond is en ook zijn uitwerkingen heeft, dat gaat dus wel goed. Om toch iets positiefs aan te halen over het thuis zitten. Maar ik zal de motivatie toch weer terug moeten gaan vinden voor ons uiteindelijk doel en dat is de sportieve uitdaging die wij ons gesteld hebben samen met Keton1. Inmiddels is dit geen geheim meer, zeker toen ik aan het begin van dit stuk begon over zwemmen, fietsen en hardlopen was het natuurlijk al duidelijk. Mijn mede Brofessor Joël en ik zullen ons gaan storten op een olympische triatlon en deze willen wij in ketose gaan volbrengen. Natuurlijk is dat de laatste tijd wat minder gegaan, maar iedereen heeft natuurlijk wel eens een dipje en dat hoort er ook gewoon bij. Het is nu gewoon herpakken en weer met volle moed er tegen aan. Er zijn alweer vol op plannen wat sporten betreft en we hebben alweer heerlijke gerechten uitgekozen om deze week te gaan eten.

Deze blogs zullen de updates zijn over het proces tot het volbrengen van de triatlon. Deze is pas in september, dus we hebben nog even tijd om te trainen, maar als ik kijk waar vandaan we starten hebben we nog wel een weg te gaan, maar ik ben zeer optimistisch dat wij dit gaan volbrengen. Ondanks dat het zwembad nu dicht is en we daar waar wat vertraging door oplopen. Hopelijk is de situatie over een paar maanden zo dat we in ieder geval duidelijkheid hebben over dat we mogen gaan starten in september. We houden jullie op de hoogte.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.